Zappa-dag

Geplaatst op: 05/10/2012 door Yos in Uncategorized

Rocktuber Zappa Paul TobiasEen herfstig zonnetje omlijst de posters die aan de binnenkant van de ramen hangen. Tientallen afbeeldingen van rockgoden, pophelden of platenhoezen hangen keren glas, gips of beton de rug toe. Ze kijken neer op houten bakken die gevuld zijn met compact disks, vinyl of “digital versatile disks”. Vanuit de patio hangt op één van de ramen nog een oude sticker: bakker Otto Schaap. Na de komst van platenhuis ’t Oor in ’97 heeft de eigenaardige ondernemer die oude sticker steevast laten hangen.
Het is donderdagochtend en voor me staat een leeg kopje Senseo-koffie. Mijn derde koffie vanmorgen, waarmee ik mijn zelfopgelegde ochtendtax van twee kopjes heb overschreden.
God, denk ik bij mezelf, kijk mij eens uit de band springen.

‘Kan ik u ergens mee helpen, misschien?’ vraagt de eigenaar aan een man die naast me is komen staan. Hij heeft lang haar, een oude skinny jeans en een verlopen leren jack. In zijn ogen staat jongensachtige begeerte.
‘Misschien wel,’ antwoordt de man. ‘Ik ben op zoek naar de nieuwe uitgave van The Kiss.’
‘Die krijgen we morgen binnen,’ vertelt de eigenaar. Intussen blijft hij rustig doorgaan met het prijzen van de Zappa-cd’s die ik straks meeneem voor ROCKTUBER. ‘Het is nog even afwachten of de special edition er bij zit. Ik heb hem wel bij Universal besteld. Op vinyl krijg ik ook een en ander binnen, trouwens.’
‘Op vinyl?’ herhaalt de klant, duidelijk niet onberoerd. In zijn ogen staat een jongensachtige verzamelwoede. Verbazingwekkend hoe ogenschijnlijk kleine gebeurtenissen grote invloed op een enkel leven kunnen hebben. Persoonlijk heb ik de ophef om Gene Simmons en consorten nooit begrepen: alle hun schmink en muziek hebben mijn mojo tamelijk onberoerd gelaten. Maar mijn smaak zal deze heer ongetwijfeld aan zijn hol roesten. Hij vervolgt zelf de stilte die hij liet vallen: ‘Dan kom ik morgen nog even terug.’
‘Uitstekend meneer,’ klinkt er van achter de balie. ‘Tot morgen.’
Daarna valt de deur in het slot en ben ik de enige bezoeker in de prachtige platenzaak.
‘The Kiss?’ vraag ik. Ik weet niet beter of ik had het lidwoord altijd weggelaten in die naam. Pas als ik naar de heren achter de balie kijk, zie ik dat mijn vraag niet begrepen wordt. Terwijl ik op dat lidwoord doel, lijkt het nu alsof ik I Was Made For Loving You nog nooit gehoord heb – een staat van bewustzijn waar ik overigens príma in zou functioneren.
Mijn poging dat uit te leggen resulteert in een nog pijnlijkere stilte.

‘Kijk eens jongen,’ zegt de eigenaar en zet daarmee de stilte in de hoek. Hij telt het aantal cd’s uit en laat nog even zien dat de nummers in de hoesjes corresponderen met de nummers op de schijfjes. Daarna eindigt hij zijn uitleg: ‘Morgen breng je dus de niet-verkochte cd’s terug?’
‘Ongeveer dezelfde tijd,’ zeg ik. Dan kijk ik nog eens naar de klok en nuanceer: ‘Iets later waarschijnlijk.’
‘Prima,’ besluit hij. ‘Veel plezier vanavond!’

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s