Archief voor de ‘Uncategorized’ Categorie

Zappa-dag

Geplaatst op: 05/10/2012 door Yos in Uncategorized

Rocktuber Zappa Paul TobiasEen herfstig zonnetje omlijst de posters die aan de binnenkant van de ramen hangen. Tientallen afbeeldingen van rockgoden, pophelden of platenhoezen hangen keren glas, gips of beton de rug toe. Ze kijken neer op houten bakken die gevuld zijn met compact disks, vinyl of “digital versatile disks”. Vanuit de patio hangt op één van de ramen nog een oude sticker: bakker Otto Schaap. Na de komst van platenhuis ’t Oor in ’97 heeft de eigenaardige ondernemer die oude sticker steevast laten hangen.
Het is donderdagochtend en voor me staat een leeg kopje Senseo-koffie. Mijn derde koffie vanmorgen, waarmee ik mijn zelfopgelegde ochtendtax van twee kopjes heb overschreden.
God, denk ik bij mezelf, kijk mij eens uit de band springen.

‘Kan ik u ergens mee helpen, misschien?’ vraagt de eigenaar aan een man die naast me is komen staan. Hij heeft lang haar, een oude skinny jeans en een verlopen leren jack. In zijn ogen staat jongensachtige begeerte.
‘Misschien wel,’ antwoordt de man. ‘Ik ben op zoek naar de nieuwe uitgave van The Kiss.’
‘Die krijgen we morgen binnen,’ vertelt de eigenaar. Intussen blijft hij rustig doorgaan met het prijzen van de Zappa-cd’s die ik straks meeneem voor ROCKTUBER. ‘Het is nog even afwachten of de special edition er bij zit. Ik heb hem wel bij Universal besteld. Op vinyl krijg ik ook een en ander binnen, trouwens.’
‘Op vinyl?’ herhaalt de klant, duidelijk niet onberoerd. In zijn ogen staat een jongensachtige verzamelwoede. Verbazingwekkend hoe ogenschijnlijk kleine gebeurtenissen grote invloed op een enkel leven kunnen hebben. Persoonlijk heb ik de ophef om Gene Simmons en consorten nooit begrepen: alle hun schmink en muziek hebben mijn mojo tamelijk onberoerd gelaten. Maar mijn smaak zal deze heer ongetwijfeld aan zijn hol roesten. Hij vervolgt zelf de stilte die hij liet vallen: ‘Dan kom ik morgen nog even terug.’
‘Uitstekend meneer,’ klinkt er van achter de balie. ‘Tot morgen.’
Daarna valt de deur in het slot en ben ik de enige bezoeker in de prachtige platenzaak.
‘The Kiss?’ vraag ik. Ik weet niet beter of ik had het lidwoord altijd weggelaten in die naam. Pas als ik naar de heren achter de balie kijk, zie ik dat mijn vraag niet begrepen wordt. Terwijl ik op dat lidwoord doel, lijkt het nu alsof ik I Was Made For Loving You nog nooit gehoord heb – een staat van bewustzijn waar ik overigens príma in zou functioneren.
Mijn poging dat uit te leggen resulteert in een nog pijnlijkere stilte.

‘Kijk eens jongen,’ zegt de eigenaar en zet daarmee de stilte in de hoek. Hij telt het aantal cd’s uit en laat nog even zien dat de nummers in de hoesjes corresponderen met de nummers op de schijfjes. Daarna eindigt hij zijn uitleg: ‘Morgen breng je dus de niet-verkochte cd’s terug?’
‘Ongeveer dezelfde tijd,’ zeg ik. Dan kijk ik nog eens naar de klok en nuanceer: ‘Iets later waarschijnlijk.’
‘Prima,’ besluit hij. ‘Veel plezier vanavond!’

Advertenties

BajB presenteert: Drumpatroon!

Geplaatst op: 28/05/2012 door BAJB in Uncategorized

En het is weer zo ver, de laatste donderdag van de maand. En dat is traditiegetrouw een avond voor Drumpatroon. Heb je nou geen idee wat dat is? Dan heb je de afgelopen 8 jaar onder een steen geleefd, maar dat geeft niets, want wij delen onze kennis graag.

Wat is Drumpatroon nou eigenlijk? Is het een act? Is het een levensstijl? Wij zouden het omschrijven als een movement. Van Deejay’s, tot fotografen, tot fashionartists en lifestylekoningen, dat is Drumpatroon. En alles gedrapeerd in een overheerlijk hiphop-sausje.

Kortom, dat is een Blok aan je Been ten voeten uit!

Dus kom langs, check de show, geniet van de beats en laat je verassen door de hoeveelheid onzin die we kunnen produceren.

Drumpatroon is iedere maand te gast in het programma. Te gast? Ze nemen die fucking show over! Je kunt de uitzending live bijwonen in de BG-22-24 of achter je computer meeluisteren via www.radio-a6.nl. De show start om 22:00!

De Almeerse rapper Miek (a.k.a. Millennium Miek) dropt zijn solo-mixtape Miekologie. En de afgelopen maanden heb je al snippets kunnen horen op zijn Soundcloud, zijn Facebook en uiteraard bij Een Blok aan je Been.

Maar vrijdag 6 april komt ‘ie dan eindelijk uit. En wij van een Blok aan je Been nodigen de rapper dan ook even uit voor een studiosessie. Want zo zijn we, lokale helden, die delen we graag met jullie!

Donderdag 5 april (morgen dus!) komt Miek langs in de BG-22-24 om wat nieuw materiaal ten gehore te brengen. Je kan uiteraard thuis in je stoel blijven zitten, maar kom vooral langs bij dit intieme huiskamerconcert van grondlegger van de Almeerse hiphop-scene!

I.M. Wesley de Groot

Geplaatst op: 05/03/2011 door Yos in Uncategorized

Al enige tijd trokken er donkere wolken vanuit de horizon hierheen. Maar als de bliksem dan ineens inslaat, is de schrik ongeëvenaard. Een overlijden dat even pijnlijk als onvermijdelijk is. Vervreemdend in al zijn wezenlijkheid, nu de donzige schim van de wonderlijke persoonlijkheid die hij was ineens is weggevallen. Het laatste stukje, een strohalm waaraan velen ongetwijfeld graag nog lang hadden vastgehouden.
Tot die mensen behoor ik.
Tussen neus en lippen door glipte er een vreselijk ding in zijn lichaam. Op dezelfde manier vertelde hij me over dat beest onderhuids. Dat was vlak na de zomer, een voorronde van zijn geesteskindje Vers stond ons te wachten. Achterin de BG-22-24 hing hij bij mij, mijn microfoon en de draaitafel. Hij stak een peuk op, inhaleerde en kuchte. Ik mompelde iets over een kwalijke gewoonte, terwijl hij botweg stelde: ‘Kanker!’ Mijn gegniffel was twijfelend, waarop hij toevoegde: ‘Serieus man.’
Daarna probeerde hij mijn schrik te sussen en gooide medische termen in de strijd. Een jargon dat mijn volgzaamheid liet verdwalen – meer uit angst dan uit desinteresse ontloop ik confrontaties met ziekenhuizen en aanverwante gesprekken. Waaraan ik me vasthield, was het percentage dat kans op genezing uitdrukte. Dat percentage was hoog.
‘Maak je  geen zorgen,’  zei hij, ‘het komt goed.’
Natuurlijk deed ik dat toch, me zorgen maken. En hij werd kaal. Viel af. Liet ergens zijn krachtige schouders achter en schreeuwde op feestjes in mijn oor met een volume dat zelfs over enkele centimeters de herrie nauwelijks kon overstemmen.
Daarna herinner ik me Koninginnedag. De Zoltanische kater die achter mij aan kroop richting station, hield net als ik een tussenstop bij poppodium de Meester. Daar stond buiten een oude bank voor de deur omdat onze vrienden van Drumpatroon er een feestje gaven. Om wijlen koningin Wilhelmina symbolisch te High Fiven was ook hij terplekke. Hij vertelde dat de behandeling niet aansloeg als gepland. Dat er iets tussen zijn sleutelbeen en zijn keel zat dat kleiner zou moeten worden, maar nagenoeg even groot bleef. Een tumor die zich van behandeling niets aan leek te trekken.
Er zouden andere maatregelen komen. Wat daar precies van is gebeurd, weet ik niet. Wel herinner ik me een berichtenwisseling in het weekend na de laatste Love Parade in Duisburg. Hij mailde me een lijst e-mailadressen waar ik mijn reportage over het mislukte evenement kon proberen te slijten. Hij geloofde oprecht in mijn schrijfsels. Vanuit zijn meedenken sloeg de correspondentie uiteraard over naar zijn gezondheid. Hij vertelde daarin dat hij eind augustus voor vier weken het ziekenhuis in zou gaan voor een stamceltransplantatie. Ik mailde terug dat ik niet wist wat dat precies inhield en dat de Googleresultaten antwoorden gaven in taal die mijn begrip niet bereikte. Geduldig zette hij de procedure uiteen, afsluitend met de woorden: “Spannende tijden zijn het voor ons allemaal Yos, maar zo makkelijk krijgen ze er ons niet onder”.
Rond eind september kwam er een e-mail die een grote berg hoop (verdeeld over heel veel mensen) in een keer opblies. De vier weken AMC waren niet door gegaan omdat de medici geen mogelijkheden tot genezing meer zagen.

Daarna volgde een verwarrende tijd met veel festivals, evenementen en andere plekken waar de energieke, Almeerse scene voor populaire cultuur kwam. Ook hij liet zich gewoon zien. Sterk en rustig. Waar ikzelf moeite heb met mijn sterfelijkheid (het besef beklemt me als een veel te krappe broek die in jeukend wasmiddel gereinigd is), droeg hij zijn opdringerige eindigheid vrij comfortabel met zich mee. In ieder geval weerhield het hem er niet van om waar mogelijk zijn pad te blijven volgen en zichzelf te zijn.
Misschien is dat ook wel het mooiste aan deze bijzondere man: hij was zichzelf. Drijvend door allerlei sociale groepen dwong hij overal respect af zonder dat hij zichzelf hoefde te bewijzen. Hij deed wat hij deed en wat hij deed maakte indruk. Zo leerde ik hem in ieder geval kennen, in de tijd dat het regionale muziekplatform 3VOOR12/Flevoland in de lucht ging. Hij was recensent van de eerste lichting die niet alleen gedreven schreef, maar zich ook ontpopte als getalenteerd fotograaf en het eerste gezicht werd van de recensentenclub. Muziekanten, deejays en publiek herkenden hem en voorzagen in interessante feitjes en nieuwtjes.
Toch was dat voor hem geen makkelijke tijd. Hij heeft behoorlijk met zichzelf geworsteld om uiteindelijk te besluiten dat hij, zoals hij het later zelf ongeveer zei, niet geschikt was voor het gevang van de consumptiemaatschappij, vastgeroest in een structuur van opstaan,werken, eten en slapen. Hij hervond zichzelf, brak uit en koos voor een avontuurlijker pad. Helaas heeft hij niet genoeg tijd gekregen om zijn fraaie werk als schilder, muziekliefhebber en cultfiguur voort te zetten. Om niet te beginnen over zijn plaats als vader, echtgenoot, familielid of goede vriend. Vast staat in ieder geval dat hij met zijn aanwezigheid, zijn kennis en zijn kunst veel heeft achter gelaten. Iets dat niet alleen voor de nabestaanden, maar ook voor de jonge stad Almere van belang is. Almere lost a soldier.

Hoe goed ik hem zelf precies kende, weet ik niet. In onze tijd bij 3VOOR12/Flevoland ontmoetten we elkaar en sindsdien hebben we veel van elkaar geleerd. Alsof onze gedeelde aanwezigheid in de redactie voor beide een aanwinst was. Ook na zijn vertrek (hij begon voor zichzelf als schilder en liet de recensies de boel) bleven we elkaar lachend tegen komen.  Met muziek als aanknopingspunt kwamen er allerlei iconen en genres voorbij, van soul tot hiphop, grunge en rock: ‘Van Bobby Womack moet je alles hebben; al zijn shit is vet.’
Maar ook de niet altijd even legale promotieactiviteiten waren onvergetelijk. Net als het uitvoerig verslaan van bevrijdingsfestival en, natuurlijk, de filmpjes die we hebben opgenomen (onder andere met Supermannen en DRT).
Ook kwam Wes een enkele keer eens aanwaaien bij Een Blok aan je Been. Meestal was zijn bijdrage on air beperkt (hij hoefde niet zo nodig, die penisdrang liet hij over aan anderen), maar zodra de platen over de ether pompte, was hij een vis in het water. Daar vertelde hij ooit over een kinderboek dat hij wilde maken over een kip die gouden eieren legde – hij toverde er met een brede glimlach een boek bij uit zijn rugtas: Hoe schrijf ik een kinderboek?. Ik ben benieuwd of hij daar ooit nog aan begonnen is…
In een vrij korte tijd heb ik behoorlijk wat avonturen met hem beleefd. Ik denk dat ik dat niet als enige kan zeggen. Dat en zijn nalatenschap zijn alleen al redenen genoeg om zeker te weten dat hij nooit in de vergetelheid belandt. Het is onvoorstelbaar hoe zijn aanwezigheid een leven kon verrijken. Voor mij betekende hij dat als we samen in een popzaal stonden, glimlachend ergens halverwege de zaal. Misschien waren hij en ik wel de meest toegewijde en loyale aanhangers van The Freaking Hotdox. Zijn oordeel kon samenvatten in een glimlach en een twinkeling in zijn ogen (bij de Hotdox, bijvoorbeeld) of met een veelzeggende knipoog (bijvoorbeeld in het geval van The Wrong Jeremies, waarvan we overeenkwamen dat het niet briljant was, terwijl we stonden te schuilen onder een parasol tijdens de Popronde – pilsje in de linkerhand, joint in de rechter). Maar ook zijn alternatieve verklaring voor de bivakmuts (als een vrouw drie dagen op bivak is geweest, trek je haar schaamlippen uit elkaar als een kaastosti) en natuurlijk onze legendarische petjesgeschiedenis uit “de Annoos” (uit ongenoegen over de kwaliteit van die tent, koos hij ervoor Anno consequent verkeerd uit te spreken), waarbij we er samen uit werden gegooid omdat hij de uitsmijter provoceerde met zijn petje. Buigen deed hij niet, zeker niet voor een onwetende bouncer.
Ongetwijfeld ben ik niet de enige met veel mooie herinneringen aan deze bijzondere man. Hoewel dit verlies onbeschrijflijk groot is, hoop ik dat alle dierbaren, familieleden, vrienden en kennissen enigszins troost kunnen putten uit de talloze herinneringen die er achter blijven. En voor mezelf geldt dat ik nog regelmatig aan hem zal denken, vooral als ik in de donkere ogen van Frank Zappa kijk. Niet voor niets mijn favoriet uit zijn indrukwekkende kunstcollectie. Als ik me niet vergis, zullen zijn laatste doeken eind van de maand worden geveild. Een artistieke tip voor elke Almeerder die om zijn stad geeft. Want Wes mag verdomme niet onopgemerkt blijven!

Snoerloos

Geplaatst op: 12/11/2010 door Yos in Uncategorized

De expositieruimte is relatief leeg. Althans, de muren zijn kaal en wit – op een grote vlag van 3voor12/Flevoland na. In het midden van de zaal liggen fatboys en onder de spots zitten drie muzikanten en staat een violiste.*
Lee Mason.
Ik zit op een van de stoelen achterin. Naast me zit een van de organisatoren van het festival.
‘Weet je Yos?’ begint hij zijn standpunt, ‘Je boekt natuurlijk voor het publiek, maar op elk festival zet je ook iets voor jezelf neer. Deze is voor jou, jongen. En voor mezelf, natuurlijk.’
Voor ons, achter de fatboys, zie ik…

Lees verder op DUS. Almere (klik daar op BLOGS).

Welkom terug bij de cursus Samplelogie! Blij dat je er bent en we gaan vandaag weer snel van start.

Hebben wij vorige keer een zeer bekende drumbreak als uitgangspunt genomen voor de les, zo plaatsen we deze keer een wat onbekendere sample in het middelpunt. We gaan dan ook wat dieper in op het fenomeen samplen en ik wil laten zien dat dat meer inhoudt dan simpelweg een drumbreak loopen.

Loopen ja. Misschien behoeft dit een heel korte uitleg. Loopen komt van het engelse woord ‘loop’ (vertaling: lus) en zoals je kunt begrijpen heeft het met herhaling te maken. Het herhalen van een stukje muziek, over and over again, wordt loopen genoemd. Sommige producers maken er dan ook een kunst van om kant en klare loops te vinden om die, verder onbewerkt, dan ook te gebruiken als basis voor een nieuwe track. De acht maten durende drumsolo van Clyde Stubblefield is daar een voorbeeld van. Het werd door de andere artiesten simpelweg uitgeknipt en achter elkaar geplakt, zo dat er een nieuwe drumbasis ontstond. Mooi he?

Welnu, de sample voor deze editie dan: Curtis Mayfield – The Makings Of You

(Goed oplettende lezers herkennen dit nummer als soultip van de week van 2 weken geleden!)

Zoals je hoort heeft dit nummer niet bijzonder uitgesproken drums. Ook hoor je niet veel bass in het nummer. En vaak toveren juist deze twee gegevens een glimlach op het gezicht van een producer, omdat je dan naast de sample je eigen basslijn en drums kunt toevoegen zonder dat het erg conflicteert. Je hebt de ruimte om er ‘overheen’ je eigen lagen te leggen, waardoor dan weer een nieuwe beat ontstaat. Met andere woorden, je kan er je eigen draai aan geven als beatmaker zonder teveel te moeten teren op een 1 op 1 kopie van de originele track.

Voorbeeld! En ik gooi jullie gelijk maar in het diepe: House Shoes – The Makings

Zo! Je zult ongetwijfeld stukjes en beetje van het origineel herkennen, maar er is iets totaal anders aan de hand dan loopen. De originele sample is in stukjes gehakt en op een heel andere volgorde zo ongeveer weer teruggeplakt. Zo ontstaat er iets nieuws: een gitaartje hier, een kort woordje van Mr. Mayfield zelf, een stukje strings uit de intro hoor ik terug en verder nieuwe drums, effecten en geluiden. Dit wordt ook wel genoemd: choppen. Choppen vertaalt naar hakken, en hakken dekt ook eigenlijk de lading wel. Je hakt de sample in stukjes en met al die kleine stukjes, wat je je kunt voorstellen als noten op een piano, ‘speel’ je weer een totaal nieuwe melodie in. Choppen dus. (Koning van ‘the chop’ is volgens velen DJ Premier, maar over hem later ongetwijfeld meer.)

Nog een voorbeeld: 9th Wonder – The Righteous Way To Go

Een instrumentaal nummer van 9th Wonder (bekend van onder andere Little Brother) waarin je goed hoort hoe verschillende stukjes uit de originele sample van Curtis Mayfield, gechopt, terugkomen in de nieuwe beat. Drums toegevoegd en bam!

Here’s another one: Edgar Allen Floe – The Righteous Way To Go

Hopelijk verschaft dit al weer iets meer inzicht in het fenomeen samplen. We weten nu wat loopen is, we weten nu wat choppen is en we hebben voorbeelden gehoord van hoe dit in de praktijk klinkt! Google/Youtube Curtis Mayfield – The Makings Of You voor meer voorbeelden en enkele vermeldenswaardige covers (Gladys Knight & The Pips!).

Volgende keer meer voorbeelden natuurlijk en we gaan technischer in op choppen en loopen.

Aai over de bol!

PS.

2 weken geleden al de soultip vd week, deze blog al een tijdje in beraad, en wat dropt er afgelopen vrijdag? Een nieuwe “good friday”-track van Kanye West met deze sample! Hoe toevallig kun je het hebben. Niet Pete Rock’s beste beat, maar met een hint naar Dilla en een verwijzing naar de sample van deze week, toch het toevoegen waard!